het Labyrinth

GEDACHTEN OVER PLAATS, FUNKTIE, VORM EN ZIN
VAN EEN PLASTISCHE SITUATIE AAN DE WAALKADE, NIJMEGEN

Door de gemeente Nijmegen is gevraagd om een Labyrinth binnen de afmetingen van de
Oude Haven van Nijmegen, dat aangeduid is door een bekken, dieper liggend dan het
overige terrein van de Waalkade, en dat bij hoogwater volloopt. Dit terrein maakt deel uit
van een rekreatie-gebied tussen Nijmegen-stad en Waal-rivier.
Deze gegevens (en de omgeving) vragen om een multifunktioneel object, dat in mijn visie
een versmelting van een "kunstobjekt" in het algemeen en het leven in zijn bijzondere vorm
(hier: Stad - Rivier) mogelijk kan maken.  De ontwerpen staan niet voor in een zichzelf
rustende, autonome skulptuur, maar zijn bedoeld als een uitdaging voor aktie van een
"gebruiker". Haar plastische zin ligt niet in de structuur, maar in de omgang met haar,
als een soort instrument of katalysator: "plastiek als handelingsvorm", zij is opgenomen
in de reeële tijd. Daardoor kan zij open staan voor alledaagse realiteit en haar kategoriën.
Zij schept de mogelijkheid voor de stap van bekijker tot handelend persoon, van passief
zien tot doen of zijn. Het psycho-physisch engagement, de geestelijke en lichamelijke
betrokkenheid, is een noodzakelijk deel van deze skulptuur, de interaktie van werk en
recipient is het doel. Deze plastische struktuur wil worden gebruikt, doorlopen, beklommen,
betast,... letterlijk geleefd worden.

Het Objekt kan omschreven worden als een Waterlabyrinth, d.w.z dat het patroon van
het labyrinth uit waterkanalen bestaat: 0.60m breed, 0.40m diep en een totale lengte
van ca 350 meter gemeten van labyrinth-ingang tot centrum labyrinth. Evenwijdig tussen
de kanalen bevindt zich een looppad van 0.80m breed en ca 350m lang. De buitenvorm van
het labyrinth is een cirkel, welke met een diameter van 24m een gebied van 520m2 insluit.
Het terrein links en rechts van het labyrinth ondergaat topographische veranderingen in de
vorm van taluds en glooiende niveaustrukturen, die meetkundig uit het middelpunt vanhet
labyrinth ontstaan en rekening houden met de gegevens van het ontwerp van het hele
Waalkadeprojekt. Bij elkaar een veld van 150x30m.

Deze plastische vormgeving wordt naast het gebruik van stromend water uitgevoerd in
basaltsteen (kinderkopjes).

Door al deze vormveranderingen, strukturen, trappen, taluds, paden, verspringende niveaus
wordt een veelzijdig beleven en gebruiken van het objekt mogelijk (niet dwingend) gemaakt.


Nijmegen, oktober 1981.       
Klaus van de Locht.



Afdruk van een stempel dat Klaus uit leer gesneden heeft.
In de werkelijkheid is het Labyrinth spiegelbeeldig aangelegd.

 

Het Labyrinth in opbouw.


Klaus van de Locht bij de sluitsteen van het Labyrinth.
Fotograaf niet bekend.



De westelijke kade met het Labyrinth-terrein.
Foto: Klaus van de Locht.



'Rennend' Labyrinth.
Fotograaf niet bekend.


'Wankel' Labyrinth.
Fotograaf niet bekend.