1980       1981       1982       1983       1984       1985       1986       1987       1988       1989      


1988


portret



Detail van het drieluik met daarop 48 bekende Nijmegenaren,
geschilderd door Sven Hoekstra.
Het werk hangt in het Canisius Wilhelmina Ziekenhuis, Nijmegen.
Afgebeeld zijn onder andere:
H.H. ter Balkt, Pierre Courbois, Klaus van de Locht, Rob Terwindt,
Rob Hermsen en Hans Alders.
Klaas Gubbels, wonend en werkend in Arnhem, staat ook afgebeeld op het schilderij.....

 


groepstentoonstelling


‘Installatie die ik wel had willen maken toen ik zo oud was als Geurt van Dijk’.
Galerie Gang/De Tuin, Beuningen,
25 juni - 25 september. 










Klaus van de Locht runentekens hakkend in de toegangsstenen van de 'Croutencirkel'.









'Croutencirkel',
de grote plaat doet nu dienst als tafel in de tuin voor de bewoners
van het woongedeelte van het klooster.




Een aantal van deze crouten staan tegenwoordig in de voortuin
van Oranjesingel, een aantal staan in de niet toegankelijke achtertuin.




'Das Lächeln am Ende der Leiter',






ZT,
dit landbouwwerktuig, een eg?, staat symbool voor de zeer zwakke rug van Klaus van de Locht,
die in zijn jonge jaren van de rekstok valt en daarna veel last van zijn rug zal houden.
Veelal draagt hij een soort leren motorband om zijn middel.

 


ZT,
'n eg, rode zandsteen met daarin de handafdruk van Klaus van de Locht.
Jaren later vertelt Klaus Gerard Vermeulen dat deze combinatie moet dienen als zijn 'grafsteen'.
In 2003 is de eg onvindbaar.
Klaus wordt bijgezet in het graf van zijn ouders. Enige tijd later wordt de steen op het graf gelegd.

 



De catalogus van deze tentoonstelling was een houten sigarenkistje met daarin de bijdragen van de deelnemende kunstenaars.
De bijdrage van Klaus van de Locht was een leistenen plaatje met een doorboring als een zon,
tevens was het gesigneerd en gedateerd.
Het leistenen plaatje zat verpakt in een twee maal gevouwen fotokopie (zie hiernaast)
met een afbeelding van Klaus van de Locht opspringend uit het Millingermeer. 

 


 ander werk 


 


'Unten und Oben',
aquarel,
onder en boven het wateroppervlak van het Millingermeer.
Het rood is bloed, Klaus van de Locht had zich verwond aan iets onder water.




ZT,
aquarel,
het Millingermeer.








Een van de schetsboeken die Klaus van de Locht zelf maakte.
Afbeelding geïnspireerd op het verhaal van Johanna Sebus:
op 13 januari 1809 verloor Johanna Sebus haar leven, toen zij tijdens een van de grootste overstromingsrampen in het land van Kleef probeerde haar eigen moeder
en een vrouw met twee kinderen uit het water te redden.







Een van de bladzijden uit het boek links.